Do czego służy pierwsza komunia? cz. IV

Andrea Tufoni

„Mały podręcznik humanizmu ateistycznego”

oryginał włoski dostępny w księgarniach i na internecie, oraz do ściągnięcia za darmo na stronach:
http://www.pmua.it
http://www.anticatechismo.it

Ostatnia część tekstu Adrei Tufoniego „Do czego służy I komunia?”, zaniedbana przeze mnie trochę, z powodu kontuzji prawej dłoni przed wakacjami. Miłej lektury. Cały rozdział do ściągnięcia, absolutnie legalnie (przy rozpowszechnianiu, prosze pamietac o autorwe :-) ) w Wordzie pod niniejszym artykułem.

czesci poprzednie na blogu:

http://robila.overblog.com/do-czego-s%C5%82u%C5%BCy-pierwsza-komunia-cz.-iii

http://robila.overblog.com/do-czego-s%C5%82u%C5%BCy-pierwsza-komunia-cz.-ii

http://robila.overblog.com/do-czego-s%C5%82u%C5%BCy-pierwsza-komunia-cz.-i

Do czego służy pierwsza komunia?

A inne święta?

(podtytuł od tłumaczki)

Acha, ateiści nie wierzą również w świętych (którzy ponoć uczynili sporo cudów… już po śmierci! Życie ich za to, zostało później nieźle ubarwione.), mogą, więc nie wspominać ich przy okazji obchodzenia imienin. No bo skoro babcia chce Ci zrobić prezent, to czemu nie…

A… Boże Narodzenie? No a kto nam zabroni obchodzić Boże Narodzenie? Na przykład ja, który jestem ateistą, świętuję je i to jak! W zupełnie naturalnym duchu – dla mnie wszystkie te wielkie chrześcijańskie święta są formalnością. Przypadają na dodatek w momencie pradawnych, przedchrześcijańskich obrządków (w połowie grudnia oddawano cześć Słońcu i cieszono się zmartwychwstaniem Ziemi po najdłuższej nocy w roku; w marcu nadejście wiosny i nowe zbiory) i nie chodzę na mszę. Reszta jest tak samo odpowiednia dla mnie, jak i dla wierzących – są to wyjątkowe chwile w roku, podczas których obdarzamy się prezentami, spotykamy się i deklarujemy sobie wzajemnie miłość. To właśnie mi się podoba! Dekoruję dom, spotykam z rodziną i przyjaciółmi, szukam odpowiedniego prezentu, raduję się atmosferą świąt i dobra… I nie ma w tym żadnego motywu religijnego, interesuje mnie nastrój Bożego Narodzenia.

Jeszcze jedna rzecz, o której byłbym zapomniał. Jeśli zdecydujesz się zostać ateistą, możesz nadal podtrzymywać tradycje i zwyczaje religijne, bez względu na przyczynę. Nie zapominaj, iż można to robić po prostu z grzeczności i z szacunku dla osób trzecich. Natomiast udawać, że wierzysz, umniejszałoby znaczenie Twoich przekonań. W mniej ważnych sytuacjach, możesz się tym specjalnie nie przejmować, jeśli jednak wydarza się coś ważnego dla Ciebie, nie rób tego – to Cię nie uszczęśliwi. Gdy uwolnimy się od obowiązku, po prostu przestanie on istnieć. Jeśli chcesz żyć, tak jak Ty to widzisz (a przyniesie Ci to satysfakcję!), musisz nauczyć się bronić swojego zdania, rozpoznając w kluczowe chwile, nawet za cenę stracenia czegoś w danym momencie.
Pamiętaj – Twoje spojrzenie na świat jest nie mniej ważne i wartościowe, co wyobrażenia innych, nawet, jeśli są one bardziej rozpowszechnione lub mają charakter religijny. I godne są najwyższego szacunku. Szanuj je, więc przede wszystkim najpierw Ty, który ich bronisz.

Tłumaczyła Agnieszka Abémonti- Świrniak

https://www.facebook.com/rodzicielskabiblioteczkalaicka?ref=hl